กองไฟน้อย- “ได้โปรด ขอฉันหลบความหนาวซะหน่อยเถิด ฉันหนาวเหลือเกินและไฟฉันก็ใก้ลจะดับลงแล้ว ได้โปรดขอให้ฉันได้อาศัยหลบหิมะสักคืนเถิด”
พอกองไฟน้อยพูดจบหญิงสาวก็พาเจ้ากองไฟน้อยไปวางไว้ในเตาแล้วก็ช่วยเติมฟืนให้กับเจ้ากองไฟน้อยให้หายหนาวและให้มีไฟเจิดจ้ามากขึ้น จากนั้นหญิงสาวก็ถามกับเจ้ากองไฟน้อยว่า

หญิงสาว—“เจ้ากองไฟน้อยเจ้าหายหนาวรึยัง แล้วเจ้ามาจากที่ไหน ทำไมถึงมาที่นี่ได้ยังไงกัน”

กองไฟน้อย—“ก็ตอนเช้าข้าก็อาศัยอยู่ในป่าแต่วันนี้หิมะนั้นได้ตกลงมาหนักมาก ทำให้กองไฟของข้ามันเริ่มอ่อนลง ข้ารู้สึกหนาวมาก ไม่รู้จาไปที่ไหน  ข้าพยายามเดินหาที่หลบหิมะแต่ข้าเดินไปเคาะประตูบ้านใครก็ไม่มีใครช่วยเหลือข้าเลย เห็นข้าเป็นสิ่งประหลาดแล้วก็ไล่ข้า ข้าจึงเดินไปเรื่อยๆด้วยความเหนื่อยล้าและหมดหวังจนมาถึงที่นี่แล้วเจ้าก็ได้ช่วยข้า ข้านึกว่าข้าจะไม่รอดซะแล้วข้าไม่รู้จะตอบแทนเจ้ายังไงดี ”

หญิงสาว---“ช่วงนี้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้วหิมะคงตกหนักยังงี้ทุกวัน ถ้าเจ้ายังไม่มีที่ไป เจ้าพักอยู่กับเราก่อนก็ได้ อย่างน้อยเราก็จะได้มีเพื่อนคุยด้วย เราอาศัยอยู่ที่นี่เพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่เป็นไรหรอก”

กองไฟน้อย—“ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆแต่ข้าจะไม่อยู่เปล่าๆหรอกนะข้าจะช่วยเจ้าทำอาหาร และอีกอย่างข้ามีเรื่องเล่ามากมายเลยถ้าเจ้าสนใจ ข้ามีเรื่องตลกๆและสนุกๆเยอะแยะเลยเดี๋ยวข้าจะเล่าให้เจ้าฟังละกันนะ”

หญิงสาว—“จริงหรอ งั้นเจ้าช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยได้ไหม เราก็มีเรื่องหลายเรื่องอยากจะเล่าให้เจ้าฟังเหมือนกัน”

และคืนนั้นทั้งเจ้ากองไฟน้อยกับหญิงสาวก็นั่งคุยกันหลายเรื่องจนเพลินและก็เผลอหลับไป

เวลาก็ได้หมุนผ่านเลยไปเรื่อยๆเจ้ากองไฟน้อยกับหญิงสาวก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น และทุกครั้งที่หญิงสาวไม่สบายใจก็จะมาพูดคุยกับเจ้ากองไฟน้อย แล้วเจ้ากองไฟน้อยก้จะเล่าเรื่องตลก และเรื่องผจญภัยต่างๆให้หญิงสาวนั้นฟังอยู่ตลอด เรื่องไม่สบายใจนั้นก็ได้หายไปเหมือนกับว่าเจ้ากองไฟน้อยนั้นเผาปัญหานั้นทิ้งไปโดยสิ้นเชิง เจ้ากองไฟน้อยจะช่วยหญิงสาวทำอาหารและจะคอยอยู่ใก้ลๆหญิงสาวในวันที่หิมะนั้นตกหนักๆ ในเวลาที่อากาศที่หนาวมาก เจ้ากองไฟน้อยนั้นจะคอยช่วยมอบไออุ่นให้กับหญิงสาว แต่เมื่อเจ้ากองไฟน้อยไฟเริ่มอ่อนแรงลง หญิงสาวก็จะช่วยเติมฟืนนั้นให้กับเจ้ากองไฟน้อย ทั้งสองต่างก็คอยช่วยเหลือกัน

และแล้ววันนึง ในเวลาที่หญิงสาวและเจ้ากองไฟน้อยนั้นกำลังช่วยกันทำอาหารสูตรเด็ดอย่างสนุกสนานก็ได้มีเสียงดังมาจากประตู  หญิงสาวนั้นจึงพักมือไว้ก่อนแล้วก็ค่อยๆเดินไปเปิดประตู แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเธอเจอกับ บรรดาหนุ่มๆ ทั้งหลายที่มาจีบเธออยู่ทุกๆวัน 
-เมื่อเธอมองไปทางซ้ายเธอก็เจอกับ หนุ่มคนนึงมาพร้อมกับแก้วแหวนเงินทองมาเพื่อขอเป็นแฟนกับเธอ

ผู้ชายคนแรก-              เอ่อ..ได้โปรดเป็นแฟนกับผมเถอะนะครับ ผมพร้อมที่จะดูแลคุณ ผมมีทั้งแก้วแหวนเงินทองสารพัดและอีกมากมายเลยนะครับ

หญิงสาว-                    คือฉันไม่ได้ต้องการเงินพวกนี้หรอกนะ ขอโทดด้วยนะค่ะ และฉันคงเป็นแฟนกับคุณไม่ได้หรอก ความรักของฉันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ เงินทอง หรือฐานะหรอกนะค่ะ

-เมื่อเธอมองไปทางขวาเธอก็เจอกับ หนุ่มอีกคนนึงซึ่งหน้าตาดีมากดูสมาธ เท่และสุขขุมยืนถือดอกไม้ช่อโตที่นำมามอบให้กับเธอเพื่อที่จะขอเป็นแฟนกับเธอ

ผู้ชายคนที่สอง-           ใช่แล้วครับความรักนั้นใช้เงินซื้อไม่ได้หรอกครับ มันต้องดูที่รูปร่างหน้าตาดีดีอย่างผมเพราะฉะนั้น เป็นแฟนกับผมเถอะนะครับ

หญิงสาว-                   อืม คือที่คุณพูดมาว่าความรักมันไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงินก็ถูกนะค่ะ แต่ความรักนั้นก็ไม่ได้ดูที่รูปร่างหน้าตาเสมอไปหรอกนะค่ะ  ฉันก็ขอโทดจริงแต่ฉันคงเป็นแฟนกับคุณไม่ได้เช่นกันค่ะ

เจ้ากองไฟน้อยมองออกมาเห็นเหล่าหนุ่มๆที่มาจีบหญิงสาวก็รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตาและก็ไม่ค่อยชอบหน้าหนุ่มๆทั้ง 2 คนสักเท่าไหร่

แต่เมื่อหญิงสาวมองไปตรงกลาง เธอก็พบกับเจ้าชายที่รูปงามที่นั่งอยู่บนรถม้าและก็ได้เดินลงมาทำความเคารพอย่างสุภาพด้วยท่าทีที่อ่อนหวานและอ่อนโยน และก็ได้เอ่ยกับหญิงสาว

เจ้าชาย -           ไม่ทราบว่าผมมารบกวนเวลาของคุณรึป่าวครับ

หญิงสาว-        ไม่หรอกค่ะ แล้วเจ้าชายมีธุระอะไรรึป่าวค่ะ

เจ้าชาย -          คือว่าสุดสัปดาห์นี้ ในวังจะมีงานเลี้ยงเต้นรำ ฉลองการเป็นพันธ์มิตรของเมืองเรากับแคว้นพันธ์มิตรและในงานก็จะมีการเต้นรำของเหล่าขุนนางใหญ่ๆ และตัวข้านั้นก็ยังคงไร้คู่เต้นรำ และถ้าเจ้าไม่รังเกียจช่วยมาเป็นคู่เต้นรำกับข้าใน งานหน่อยจาได้หรือไม่

หญิงสาว-        คือฉันคงมิกล้าจาไปเทียบกับเหล่าลูกสาวขุนนางในวังหรอกค่ะ

เจ้าชาย-             ไม่นะ เจ้าน่ะคือคนที่เราเลือกและคิดว่าเหมาะสมที่สุดแล้วถือซะว่าช่วยเราสักครั้งจะได้ไหม

หญิงสาว-        เอ่ออถ้าท่านพูดมาขนาดนี้ ฉันก็คงไม่กล้าจะปฏิเสธหรอกค่ะ ก็ได้งั้นฉันจะไปเป็นคู่เต้นรำให้กับเจ้าชายเอง 

เจ้าชาย-            นับเป็นเกีรยติ์อย่างยิ่ง

หญิงสาว-        เช่นกันค่ะ

เจ้าชาย -           แล้วสุดสัปดาห์นี้ผมจะส่งคนนำรถม้ามารับนะครับ ต้องขอบคุณอีกครั้ง

หญิงสาว-        ไม่เป็นไรค่ะ แล้วฉันจะรอ

และหญิงสาวก็ได้แต่ยิ้มให้กับเหล่าหนุ่มๆทั้งสามแล้วก็ขอตัวลาไปทำอาหารต่ออย่างสุภาพ  และหญิงสาวก็กับเข้ามาหาเจ้ากองไฟน้อยที่ยืนทำหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา

และหญิงสาวก็ได้บอกกับเจ้ากองไฟน้อยว่าเจ้าชายนั้นได้เชิญไปเป็นคู่เต้นรำในวังเธอในสัปดาห์หน้าแล้วหญิงสาวก็ถามความเห็นของเจ้ากองไฟน้อยว่าเธอจะต้องทำตัวอย่างไรดี
เจ้ากองไฟน้อยก็ยิ้มอย่างทุกครั้งที่เคยทำแล้วก็ขอตัวไปนอนพักผ่อนก่อน

และเจ้าชายก็ได้มาหาหญิงสาวบ่อยขึ้น และเวลาที่หญิงสาวอยู่กับเจ้ากองไฟน้อยก็เริ่มน้อยลง และทุกครั้งที่เจ้าชายกลับ หญิงสาวก็จะเล่าให้เจ้ากองไฟน้อยฟังว่าเป็นยังไงและเธอเริ่มรู้สึกชอบเจ้าชายมากขึ้นแค่ไหน และทุกครั้งเจ้ากองไฟน้อยก็จะยิ้มอย่างร่าเริงและก็จะหยอกล้อหญิงสาว และก็จะขอตัวไปนอนพักผ่อนทุกครั้ง

และวันนึงหญิงสาวก็ได้บอกกับเจ้ากองไฟน้อยว่าเธอนั้นรู้สึกรักเจ้าชายขึ้นมานิดนึงแหละหละ เจ้ากองไฟน้อยก็ยังยิ้มและยังอวยพรขอให้หญิงสาวสมหวังกับความรักจากนั้นเจ้ากองไฟน้อยก็ขอตัวไปนอน
พอเช้าวันรุ่งขึ้นหญิงสาวจะเติมฟืนให้กับเจ้ากองไฟน้อยเหมือนในทุกๆครั้งแต่ครั้งนี้เจ้ากองไฟน้อยกับปฏิเสธและบอกกับหญิงสาวว่า

กองไฟน้อย—“ฉันรบกวนเธอมามากเกินพอแล้วถึงเวลาที่ฉันคงต้องไปแล้วหละ ”

หญิงสาว –“ทำไมหล่ะ แล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหน ”

กองไฟน้อย –“อ๋อ ฉันคงไปตามทางของฉันแหละ ฉันหมดหน้าที่ตรงนี้แล้วหละ ฉันดีใจนะที่ได้อยู่ร่วมกับเธอ ฉันจะจำภาพเวลาเหล่านี้ไว้กับฉันตลอดไป เธอคือคนที่ช่วยฉันในวันนั้น เธอคือผุ้หญิงที่มาเติมเต็มหัวใจของฉันให้พ่องโต เธอคอยเติมฟืนให้ฉันในวันที่ฉันอ่อนแอ ฉันนั้นรู้สึกดีใจมากที่ได้มาเจอกับเธอ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไง ฉันก็มีให้เธอได้แค่ความอบอุ่นในยามที่หิมะตก และในเวลาที่เธอเหงา แต่ตอนนี้เธอมีเจ้าชายแล้ว เขาเป็นผู้ชายที่เหมาะกับเธอมากและเขาก็คงจะดูแลเธอได้เขามีทุกๆอย่างที่ฉันไม่สามารถให้กับเธอได้ ตลอดเวลาฉันมีบางอย่างอยากจะบอกกับเธอนะ ”

หญิงสาว—“เธอมีอาไรจะบอกเรางั้นหรอทำไมวันนี้เธอดูแปลกๆจัง มีอะไรหรอ”

กองไฟน้อย— “ฉันตกหลุมรักเธอตั้งแต่วันแรกที่ฉันได้พบกับเธอ แต่ฉันพยายามจะเก็บไว้เอาเพราะฉันรู้ว่าฉันเป็นเพียงแค่กองไฟน้อยๆที่ให้ได้เพียงแค่ความอบอุ่นในยามหนาว แค่ช่วยเผาเรื่องกลุ้มๆของเธอ  ทุกครั้งที่ฉันมองเธอฉันทั้งดีใจและก็เสียใจ ฉันดีใจที่ฉันได้มาเจอเธอ แต่ฉันเสียใจที่ฉันมันเป็นแค่กองไฟน้อยที่รอวันดับลงแค่นั้นแต่เธอคอยเติมฟืนให้กับฉัน แต่วันนี้เธอได้พบกับคนที่เธอรักและถูกใจแล้ว ฉันคงไม่มีสิ่งใดตกข้างคาอยู่ในใจของฉันแล้ว ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ดีและสิ่งดีดีที่เธอมอบให้กับฉัน วันนี้ฉันคงต้องปล่อยให้ความรักของฉันนั้นมันดับลงพร้อมกับแสงไฟในตัวฉัน เธอจงมีความสุขกับคนที่เธอรักและจงอยู่อย่างมีความสุขเถิด ฉันจะคอยเฝ้าดูเธอจากที่ที่แสนไกล ลาก่อนนะน”

จากนั้นเจ้ากองไฟน้อยก็เดินออกไปจากบ้านโดยไม่หันหลังกับมาแล้วก็ค่อยๆเดินจากไป
เมื่อหญิงสาวได้ฟังก็ถึงกับอึ้งและพูดอะไรไม่ออกเลยซึ่งตลอดเวลาที่เธอได้อยู่กับเจ้ากองไฟน้อยเธอไม่เคยได้รับรู้ถึงความอบอุ่นเล็กและความห่วงใยจากเจ้ากองไฟน้อยเลยแต่ ตอนนี้เธอนั้นเริ่มรู้สึกหนาวใจขึ้นมาอย่างสุดขั้ว เธอนั้นเริ่มรู้สึกคิดถึงความอบอุ่นนั้นแต่เธอนั้นกลับทำได้แค่เพียงมองมันค่อยๆหายไปเธอได้แต่ยืนร้องไห้อยู่หน้าประตูตรงที่ที่เธอได้พบกับเจ้ากองไฟน้อย และ มันก็เป็นที่ที่จากลาของเจ้ากองไฟน้อย 

และหญิงสาวก็แต่งงานกับเจ้าชาย และย้ายไปอยู่ในวัง และทุกๆครั้งในวันที่หิมะตกเธอจะมาเฝ้าประตูเพื่อรอเจ้ากองไฟน้อย คนที่รักเธออย่างสุดหัวใจนั้นกลับมา~~~


HaNa SaKuRa